چون سایه های بی امان بازیچه دست زمان

 در داین دنیا مانده ام چنان افسرده و حیران

سر گشته و نالان چون آدمک زنجیر بر دست و پایم

از پنجه ی تقدیر من که رهایم

 ای که تو دادی  جانم گو به من تا کی بمانم

آدمی چون آدمک مخلوقی سر گردانم .

پشت این پنجرها دل میگیره غم وغصه ی دل و تو می دونی

 وقتی از بخت خودم حرف میزنم چشام اشکبارون میشه تو می دونی

عمری غم تو دلم زندونی دل من زندون داره

 هرچی بهش می گم تو آزادی دیگه

 می گه من دوست دارم تو می دونی

 می خوام امشب با خود شکوه کنم شکوه های دلم و تو می دونی

بگم ای خدا بختم سیاه است چرا بخت من سیاه ست تو می دونی

پنجره بسته میشه شب میرسه چشام آروم نداره تو میدونی

اگه امشب بگذره فردا میشه مگه فردا چی میشه  تو می دونی

 عمری غم تو دلم زندونی  دلم  زندون داره تو میدونی

 هر چی بهش میگم توآزادی دیگه

می گه من دوست دارم تو می دون

چون سایه های بی امان بازیچه دست زمان

 در داین دنیا مانده ام چنان افسرده و حیران

سر گشته و نالان چون آدمک زنجیر بر دست و پایم

از پنجه ی تقدیر من که رهایم

 ای که تو دادی  جانم گو به من تا کی بمانم

آدمی چون آدمک مخلوقی سر گردانم .